تبلیغات
هیئت ورزش پهلوانی و زورخانه ای کاشمر - پازدن

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

هیئت ورزش پهلوانی و زورخانه ای کاشمر - پازدن



صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
برگزاری جشن گلریزان در پارک بسیج  حضور باستانی کاران کاشمری در برگزاری جشن گلریزان پارک بسیج  اقامه نماز مغرب و عشاء در باشگاه تختی  سخنرانی حجت الاسلام یعقوبی امام جمعه محترم شهرستان در محفل انس با قرآن و عترت پیرامون ورزش  حضور فرماندار و مسئولین ورزش در محفل انس با قرآن و عترت  حضور ورزشکاران و مشتاقان به ورزش در محفل انس با قران و عترت
تبلیغات

موضوعات

پشتیبانی آنلاین



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

اول به زورخانه چو رفتی /آری زمین به نام جهان آفرین ببوس /از پهلوان و مرشد و از پیش کسوتان/سر نه به آستان و پس آستین ببوس /خواهی که نور چشم شوی پیش این و آن /پیشانی و جبین و رخ این و آن ببوس/دست خدای را به حقیقت بدست گیر/این شعر را بخوان و زمین را چنین ببوس/کای لنگر زمین و زمان ، جان هراحد /دست من است و دامن تو یا علی

پازدن:

پازدن یکی از حرکت‌های ورزش باستانی است.

پیش از آغاز پازدن میاندار در میان گود می‌ایستد و ورزشکاران پیرامون او گرد می‌آیند. نخست پای آرامی می‌زنند که به آن پای نرم می‌گویند و آن چنین است که ورزشکار پنجه یک پا را اندکی از زمین بلند می‌کند و بر روی پنجه پای دیگر، خود را تکان می‌دهد و به آرامی پیش و پس می‌رود.


ورزشکاران در زورخانه چهار جور پا می‌زنند:

§         پای اول (پای چپ و راست)

§         پای جنگلی

§         پای تبریزی اول و دوم و پای سوم

§         پای آخر

 

پای اول

ورزشکاری روی پنجه پا می‌ایستد و پای‌ها را پی در پی به چپ و راست می‌گذارد. بدین گونه که یک بار پای راست را در کناره بیرونی پای چپ می‌گذارد و در پی آن پای چپ را در کناره بیرونی پای راست می‌گذارد و این کار را تند و پی در پی ادامه می‌دهد و در همین حال تن خود را نرم و آرام می‌جنباند.

 پای جنگلی

ورزشکار روی پنجه‌های پا می‌ایستد و با آواز و صدای ضرب مرشد یک بار سنگینی بدن خود را روی پنجه پای چپ می‌اندازد و پای راست را به پیش پرتاب می‌کند و بار دیگر روی پنجه پای راست می‌ایستد و پای چپ را به پیش پرتاب می‌کند. این کار تند و پی در پی انجام می‌گیرد گاهی ورزشکار، میان پای جنگلی زدن رخصت می‌طلبد و میان گود می‌آید و می‌چرخد. در این هنگام ورزشکاران دیگر در کنار گودمی‌ایستد و او را نگاه می‌کنند.

پای تبریزی

الف ـ پای اول: ورزشکار همآهنگ با ضرب مرشد، هر بار بر یکی از دو پای خود تکیه و پای دیگر را به پیش پرتاب می‌کند. در اینحرکات دست‌ها نیز می‌جنبد.

ب ـ پای دوم: پس از پای اول، میاندار از میان گود با دست به مرشد اشاره می‌کند و مرشد بی درنگ آهنگ ضرب را تند می‌کند و میاندار به شرح زیر (دو پا) می‌زند، یکبار پای راست و بار دیگر پای چپ را به پیش پرتاب می‌کند و آنگاه پای‌ها را یکی یکی کمی از زمین برمی‌دارد و می‌گذارد و در این حال تمام بدن خود را نیز به نرمی تکان می‌دهد.

ج ـ پای سوم: پس از پای دوم میاندار باز با دست به مرشد اشاره می‌کند و مرشد آهنگ ضرب را عوض می‌کند . در این هنگام میاندار «سه پا» مانند «دو پا زدن» است با این فرق که ورزشکار سه پا را پشت سر هم یکی پس از دیگری پرتاب می‌کند و آنگاه کمی درنگ می‌کند و دوباره همین روش پا می‌زند.

 پای آخر

ورزشکار روی پنجه‌های دو پا می‌ایستد و با آواز مرشد تند و پشت سر هم پاها را بلند می‌کند و یکی پس از دیگری به عقب می‌برد و باز می‌گرداند گویی دونده‌ای است که در جای خود ایستاده‌است و پیش نمی‌رود.